เผลอๆ แปปเดียว ปี 2025 ก็ผ่านไปแล้ว เร็วมากจริงๆ แต่กว่า /me จะมีเวลาเขียน YIR 2025 ก็ปาไป กพ ซะละ ทำไมวันเวลามันผ่านไปเร็วแบบนี้
จะว่าไป 2025 เป็นปีแห่งการ Recovery ตามที่ตั้งใจไว้จริงๆ Recharge + Reconnect + Restart + Relearn ได้กลับไปอยู่กับที่บ้านยาวๆอย่างเต็มที่ แล้วก็เริ่มต้นใหม่กับบทบาทใหม่ของตัวเอง
RECHARGE: Mind & Body
ปีนี้เริ่มต้นปีด้วยการไปเที่ยวอินเดีย ปลายปีจัดทริปเล็กๆไปเที่ยวพังงากับครอบครัว
ตอนช่วงต้นปี มก.ชวนไปเที่ยวอินเดีย จะว่าไปแล้ว ทริปอินเดียเป็นทริปในฝันของ /me ย้อนไปเป็นสิบปี ถึงขนาดที่ว่า ช่วงนึง /me ซื้อแผนที่อินเดียมากางแล้ววงๆเมืองที่อยากไปเอาไว้เยอะมากๆ //ในสมัยที่ Google Map ยังไม่สะดวกสบายแบบทุกวันนี้
เวลามีคนถามว่า ทำไมถึงอยากไปอินเดีย? /me มักจะตอบกลับไปว่า เพราะอินเดียเป็นประเทศมีความเป็นมนุษย์สูงมาก นั้นคือ
อินเดียเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรมที่สวยงาม และ มีภาษาหลากหลายมากที่สุดจุดๆหนึ่งในโลก อินเดียเป็นประเทศที่ต้นดำเนินของหลายๆศาสนาในโลก อินเดียเป็นประเทศที่มีทั้งคนรวยมหาศาลที่ไม่ต้องเอาเท้ามาเปื้อนดินเลยทั้งชีวิต แต่ก็มีคนที่จนจนไม่สามารถหาน้ำสะอาดกินได้ อยู่ในที่เดี่ยวกัน อินเดียเป็นประเทศที่ประชากรบางส่วนอยู่ได้เพราะศรัทธา พร้อมทำอะไรที่คาดไม่ถึงเพื่อความเชื่อของตัวเอง อินเดียเป็นประเทศที่มีอาหารที่น่าลองเต็มไปหมด
ในที่สุดก็ได้ไปขีดฆ่า bucket list อันนี้ได้สักที
แต่ใดๆ นอกจากเป็นทริปในฝันแล้ว แต่ก็เป็นทริปที่นี่กลัวที่สุดไปพร้อมๆกัน ไม่ใช่กลัวว่ามันจะไม่เหมือนกับที่วาดฝันไว้ ที่กลัวอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น เพราะอินเดียขึ้นชื่อว่ามี scammers เยอะมากๆ ทุกคนพร้อมใช้ประโยชน์จากความไม่รู้ของคนอื่น ถึงแม้ว่าส่วนตัวไปเที่ยวคนเดียวในต่างประเทศมา 10+ ประเทศ พูดได้อย่างไม่อายเลยว่า ไม่เคยกังวลกับทริปไหนมากขนาดนี้
ไปๆมาๆ ลองเอยที่ทริป 10 วัน
- 5 วันแรก ตระเวนรอบๆ India’s Golden Triangle (Dheli-Jaipur-Agra) กับ มก. and the gang
- 5 วันหลัง แบกเป้ไปคนเดียว ลุยต่อที่เมือง Varanasi แล้วเลยแวะงาน Maha Kumbh Mela ที่เป็นการรวมตัวทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่เมือง Prayagraj
ช่วงวันแรกๆ แอบเกร็งมาก intense ไปหมด กลัวไปหมด กลัวคนอินเดียที่คนที่เข้ามาคุยด้วย สติแตกไปรอบนึงตอนเดินไป Taj Mahal ดีใจที่มีสมาชิกร่วมทริปไปด้วย รวบรวมดึงสติกลับมา มาตระหนักว่า ทำไมต้องเกร็งขนาดนี้นะ ลองมองรอบๆดีๆ คนอินเดียก็ไม่ต่างจากเราๆหนิแหละ ความกลัวของเราเป็นแค่ภาพลวงที่เรากล่อมตัวเองเกินไปจนลิมที่จะ enjoy กับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆตัว ลืมที่จะมองอะไรๆตามความเป็นจริง
ไป 1 ทริป แต่มีเรื่องราวให้เล่านับร้อย ทั้งเรื่องตลกๆ ความบ้าๆบอๆของชาวอินเดีย ไปจนถึงความ Awh กับความสวยงามรอบๆตัว
ขอบคุณเพื่อนร่วมทริปทุกๆคนคับ มก. เทพ ทีโม 🙇🏻🙇🏻🙇🏻
//ยังพยายามเขียน blog ของทริปอินเดียอยู่นะ แต่ยังไม่ว่างเลยงะ
ปลายปี จัดทริปฉุกละหุกฉลองปีใหม่กับที่บ้าน
ด้วยความว่า ยังสองจิตสองใจ ไม่มั่นใจว่าจะกลับภูเก็ต หรือ จะอยู่ กทม. ในช่วงปีใหม่ กว่าจะลงตัวได้จองตั๋วรถทัวร์ก็ปาไปเดือน 11 แล้ว ที่พักดีๆหรูๆก็จองไม่ทันแล้ว ลงเอยที่ ไปนอนบังกาโล ดูทะเลชิวๆที่เกาะคอเขา, พังงา
แต่ส่วนตัวคิดว่า เป็นทางเลือกที่ถูกต้องมากๆเลยนะ ชอบบรรยากาศแบบนี้มากๆ อยู่ในจุดที่ไม่อยากไปฉลองแหกปาก ไม่อยากยื้อแย่งต่อสู้กับผู้คน สิ่งที่ต้องการมากกว่า คือ ใช้เวลาส่วนตัวอยู่ใกล้ๆกับครอบครัว มันเป็นบรรยากาศเบาๆที่สบายใจแล้วรีชาร์ตพลังใจได้ดีกว่าทริปไหนๆ
//คลิปขุ่นย่า สวัสดีปีใหม่กับคุณเต่า
RECONNECT: Old Friends
เอาจริงๆ ไม่ได้ไปเจอใครเยอะ ใช้เวลาส่วนใหญ่แก้ Thesis แวะๆไป กทม. บ้างเป็นครั้งคราว แต่ยังใช้เวลาส่วนใหญ่ วนๆไปๆมาๆ อยู่ที่ภูเก็ต จนแก้เสร็จจริงๆปาไปราวๆ พ.ค. จบที่ 397 หน้า ได้ official certificate วันที่ 30 มิ.ย. :D
ใดๆ ปีนี้ยังได้นัดเจอเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ อยู่บ้าง ดีใจที่ได้เวียนมาเจอกัน ดีใจที่ยังไม่ลืมกัน :D
สัญญากับตัวเองว่า ปีต่อๆไป จะหยุดการ “เผลอ” ลบใครบางคนออกจากชีวิตตัวเอง
หลังจากส่งธีสิสแล้ว มีไปเที่ยวขอนแก่นกับเก่ง + แจ๊ค ไปเที่ยว 3 วัน แต่ไม่มีรูป selfies ไว้เป็นที่ระลึกเลยแฮะ
//ความจริง คือ เก่งไปทำงาน แต่เต็กขอติดไปเที่ยวเฉยๆ
หลังจากนั้นก็วนไปทริปภาค CPE25 Re-onion จะว่าไปแล้วปีนี้ครบ 10 ปีพอดีเลย หนิเราจบ ป.ตรี มาแล้วกว่า 10 ปีเลยนะ วันเวลามันไม่รอใครเลยนะ
RELEARN: Lessons from Adulting
ถึงจะแก่แค่ไหนก็ยังมีบทเรียนให้ต้องเรียนรู้ และพัฒนาอยู่ต่อไป
และบทเรียนสำคัญของปีนี้ คือ /me โดน ONLINE SCAMMING ครั้งแรก ถ้าย้อนเวลากลับไป ไม่มีทางเชื่อตัวเองเลยว่าจะโดนหลอกอะไรแบบนี้ได้
ต้นเรื่องมาจากที่ว่า อยู่ๆ /me ก็นึกอยากกินหมูหันขึ้นมา เลยค้นในเฟสบุ๊ค นั่งอ่าน timeline ของเพจนู้นนี้ๆ จนหิวมากๆ วันนี้มันต้องโดน ทักไปสั่งหมูหัน จ่ายตังค์ไป 1249 บาท โอนไปแล้วรอ บอกทุกคนในบ้านให้รอ รอ รอ รอ รู้ตัวอีกที เพจมันบล๊อค /me ไปแล้ว
ที่โกรธกว่าโดนโกงตังค์ คือ โกรธที่ไม่ได้แดร๊กหมูหันหนิแหละ 🤬🤬🤬 เป็นบทเรียนของการโดนหลอกแดร๊กที่แท้ทรู …
อีกหนึ่งบทเรียนของปีนี้ คือ ปีนี้ผมจอยแก๊งตีแบตละคับ 🏸🏸
มีคุณเพื่อนเอ ลากเข้าแก๊ง ไปตีทุกวันเสาร์ 5โมงเย็น ยังจำ 1-2 วันแรกที่ไปได้ชัดมาก เพราะตีๆไปได้ไม่ถึง 21 แต้ม หอบ+หายใจไม่ทัน รู้สึกอ่อนแอหนักมาก นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว
ขอบคุณคุณเพื่อนเอมากๆขอรับที่ลากไป
//ไม่มีรูปอะไรๆเป็นหลักฐาน แต่ผมไปจริงๆนะ
//ขอแนบรูปอื่นที่ไม่เกี่บวกับบริบทไปแทน
RESTART: A New Chapter
นอกจาก recovery ปีนี้มาพร้อมกับ restart อะไรหลายๆอย่าง
เรื่องที่สำคัญเรื่องแรก คือ
/me เริ่มต้นทำงานใหม่ละนะ //ภาพชุดกากีเหมือนคุณลุงมากๆ ToT
เริ่มงานใหม่ ย้ายมาอยู่ที่อยู่ใหม่ที่ กทม. เริ่มนับเงินเดือนใหม่ เริ่มความรับผิดชอบใหม่ๆ //ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง หวังว่าจะเป็นอะไรๆที่ดีนะ
พูดตรงๆ (สำหรับ /me) การเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ เป็นสิ่งที่ยากอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เคยมีครั้งไหนที่สามารถเริ่มต้นแบบง่ายๆได้เลย ทำความเข้าใจงานใหม่ ทำความเข้าใจสังคมใหม่ ทำความเข้าใจคนใหม่ๆรอบตัว ในหัวพูดซ้ำๆว่า “ยากจัง”
ส่วนตัวไม่ได้ติดใจเรื่องภาระงาน ปัญหาคือ การปรับตัวเองให้เข้ากับสังคมใหม่ อยู่ตัวคนเดียวมาหลายปี แอบลืมทิ้งสกิลทางสังคมไปไว้ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้
ดีใจที่ช่วงปลายปี ที่หน่วยงานมีการจัดอบรมข้าราชการใหม่ พูดกันตรงๆ ตอนแรกคิดว่า คงเป็นอบรมน่าเบื่อๆที่เสียเวลา ไปๆมาๆ เป็นการอบรมที่สนุกกว่าที่คิดมากๆ
พอให้เห็นว่าเราไม่ใช่คนเดียวที่เป็นข้าราชการใหม่ ได้พูดได้คุยได้รู้จัก ถึงแม้ว่า คำว่า “ยากจัง” ที่มีอยู่ในหัวมันยังไม่หายไปหรอก แต่มันเพิ่มเติมด้วยคำว่า “แต่เราทำได้แหละ(มั้ง)”
//ขอบคุณ อ.วิทยากร และ ทีมจัดอบรมทุกๆท่านนะครับ
อีกหนึ่งเรื่องที่เริ่มใหม่ในปีนี้ คือ ชีวิตน้อยๆ เหลนของขุ่นย่า หลานแท้ๆของ /me มาพร้อมกัน 2 คน (หาภาพหลานอีกคนไม่เจอ)
หลานอีกหลายๆคน เพื่อนๆรอบตัว เริ่มทยอยมีลูกกันแล้ว ลูกของคุณเพื่อนเพิ่มก็พึ่งเกิดในปีนี้
//ดีใจกับคุณพ่อมือใหม่ด้วยนะฮะ หวังว่าลูกจะไม่โตมาเป็นแบบคุณพ่อนะคับ
RESONATE: Feasts for the Soul
ปีหลังๆที่ผ่านมา เหมือนขาดไม่ได้ที่จะพูดถึงงานอีเว้นต่างๆที่ /me ไปในปีนั้นๆ จากที่เริ่มต้นด้วย Art Gallery ค่อยๆกลายเป็น Symphony, Ballet, Opera
ปีนี้ไปงานนู้นนี้อยู่หลายๆงาน แต่เอาจริงๆ ไม่อยากนับรวมแต่งานศิลปะ แต่อยากเขียนถึงหลายๆกิจกรรมที่อยากจำในปี 2025 เริ่มตั้งแต่
-
ปีนี้นัดแนะกับที่บ้าน ไปดูหนังตะลุงประจำปีที่งานวัดฉลอง //น่าเสียดายไม่ได้ไปวันของ หนังตะลุงน้องเดียว เลยยังไม่สนุกแบบที่อยู่ในความทรงจำ
-
ปีนี้ไปดูโขนด้วย 2 ที่ ครั้งแรกไปดูที่ศาลาเฉลิมกรุง มีเปิดแสดงทุกวัน บัตรชมแค่ 100 บาทเอง ถึงจะแสดงสั้นๆราวๆ 30 นาที แต่มันตราตรึงใจมาก //เอาจริงๆ /me ชอบหนุมาณ กับ ทศกัณฑ์ มากกว่า พระรามอีก
-
ไปงานหนังสือ ครั้งแรกในรอบหลายปี คนเย๊อะเยอะ มีหนังสืออยากได้หลายเล่มมากๆ แต่รู้ตัวว่า คงอ่านไม่หมดแน่นอน #กองดอง
-
กรี๊ดหนักมาก ที่ได้ข่าวว่าปีนี้มีการจัดแสดง Phantom of the Opera ที่ไทย ตอนที่ดูที่ London เป็นละครเวทีที่ดีที่สุดที่เคยไปดูเลย เลยมีคำถามว่า ถ้ามาแสดงที่ไทย มันจะดีแบบนั้นไหม? ฉากล่องแม่น้ำ ฉากโคมไฟ ทุกอย่างยังมีเหมือนเดิม ถึงแม้ว่าจะลดทอนลงไปบ้าง แต่ไม่แย่ ให้คะแนน 85% จากต้นฉบับใน London
-
ปีนี้ไปงานกาแฟ + ไปชิมข้าวที่งาน Rice Fest
-
ไปดู Avatar 3 โอ๊ยยยยยย ดีงาม
-
ไปดูหนัง Lumière รวมฟิลม์สั้นของพี่น้อง Lumière ต้นกำเนิดของเครื่อง Cinematograph และจุดกำเนิดของ “ภาพยนต์” ที่โรงหนังเฉลิมธานี โรงหนังไม้อายุ 107 ปี //โคตรขลัง ชอบความเป็นมนุษย์ในหนังมากๆ
-
ปีนี้กินเจ เทพกรพาไปไหว้พระที่เยาวราช เลยไปจนถึงศาลเจ้าโจวซือกงในตลาดน้อย
-
ปลายปี ไปเดินหลงๆในงานกาชาด
-
สุดท้าย อยากจะโน๊ตไว้ ปีนี้ผมยกเลิก Netflix ละคับ //เอา Friends กะ TBBT ออก เราคงไปต่อกันไม่ได้
REFLECTIONS: #What I learn from 2025
ปีนี้เป็นอีกปีที่ AI trend ยังพุ่งไปอย่างต่อเนื่อง AI เก่งขึ้นมากๆ ปีนี้ /me ได้ลอง vibe coding สารภาพว่ามันดีงามจริงๆ พัฒนา POC อะไรๆเจ๋งๆได้เร็วกว่าเดิมมากๆ
ความสำเร็จนึงของ /me คือ ใช้ ChatGPT ทำความเข้าใจ proof นึงซึ่งติดค้างมาหลายปีแล้ว อยากเข้าใจแต่รู้ตัวเองว่ายังขาดความรู้พื้นฐานบางอย่างไป ก็เลยดองไว้ วันดีคืนดี นึกครึมโยนไฟล์ไปให้ ChatGPT ถามๆรายละเอียดที่ค้างคาอยู่ ไปๆมาๆ ก็เริ่มเชื่อมโยงหลายๆอย่างใน proof นั้นได้ซะที – Proof π is a transcendental number.
แต่ แต่ แต่ /me พยายามพูดอยู่ทุกครั้งว่า ให้ AI มันช่วยงานได้ แต่อย่าให้ AI ช่วยคิด ผลวิจัยจากหลายๆ อย่าง MIT หรือ Antropic เห็นตรงกันว่า AI มีผลต่อทักษะของคนใช้จริงๆ
/me ยังคงแนะนำว่า ทุกๆคนควรใช้ AI แหละ แต่ใช้มันให้เป็น เราสามารถถาม AI ควบคู่ไปกับการเรียนรู้ไปด้วยได้ ไม่ใช่แค่การถามหาเฉลยโดยไม่เอามาไตร่ตรอง
หนีจากเรื่องยากๆด้านบน
/me ไปเจอโพสๆหนึ่งของคุณประภาส ชลศรานนท์ ชอบมาก เป็นกลบททของภาษาไทยที่เจ๋งสุดๆ อยากจะขอจดไว้
-
RIP William Labov
-
what if we don’t get magic beans? What if all we got are beans? – Rachel, Friends S1E4
-
Sometimes it’s just a permission to be human on an imperfect journey.
-
The world of the happy man is a different one from that of the unhappy man.
-
[ในบทบาทบางอย่าง เราเชี่ยวชาญอันนี้ เราก็น้อมรับไว้ด้วยความขอบพระคุณ แต่ถ้าอันไหนเราไม่ได้ เราทำไม่ได้ เราก็จะไม่รู้สึกว่า เราเป็นคนล้มเหลว หรือไม่รู้สึกว่า เป็นเรื่องน่าอายจัง มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติ] — ป๋อมแป๋ม
-
You cannot really know what is behind that smile
-
Happiness = Your Current Situation - Expectations
-
สังคมคนดี คนเลวเป็นต้นทุน, สังคมคนเลว คนดีเป็นต้นทุน แล้วสังคมไทย เป็นสังคมแบบไหน??? ภาระต้นทุนอยู่ที่ใคร? — รศ.ดร. ธานี ชัยวัฒน์
#Lasty, what will be in the 2026??
ปีหน้า? พูดตรงๆ ตอนนี้ยังไม่รู้เลย ไว้ขอมาเขียนตอนกลางๆปีนะ
How about my cats?
สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า นังแมวที่บ้านยังคงอยู่ดี ดื้อเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเพิ่มเติมทั้งนั้น
